ماه هاست که در تاريکيه بي تو بودن چهره ي زشتم را نهان مي کنم.

                                            دران سکوت وتنهايم ,

                       فقط مي تونم به اين فکرکنم و دوباره بگم کاش مي فهميدي,

                        کاش مي فهميدي که من عقده ي بوسه اي از تورا نداشتم

               کاش مي دونستي که خيال هم اغوش شدن باتو حتي از  ذهنم نگذشت.

                            شايد فقط آرزوم گريه کردن براي تو وهمراه توبود ,

                              ولي رفتيو به جرم نامردان تنهام گذاشتي

                   وديگه سهم من از اون عشق فقط شد اشکاي تنهاي شبونم ,

                لحظه هارو چشم به راه امدنت نشستم وقتي ميدونم هرگز نمياي .

                          شايد راست مي گفت اون رهگزره ساده که گفت,

                                شايد حقش اني نبود که تو مي کردي

                         وباز شروع تيک تيکه ساعت وباز شروع شايدها

                                             شايد...................

                                              شايد ..................

                                              شايد ..................